Ο Χουίτης… ταξιδεύει – Μέρος Α’

3 Νοέ.

Ο κύριος Χουίτης έβαλε προσεκτικά στο σακίδιο του το φρεσκοπλυμμένο μαγιό του μαζί με δυο-τρία άλλα ρούχα που βρήκε πεταμένα από δω κι απο κεί στο διαμερισμά του. Έχωσε μια πίπα, ένα grinder, έναν καπνό και ένα πακέτο χαρτάκια ανάμεσα στα ρούχα και, τέλος, έκρυψε με μαεστρία και εμπειρία τρανού χασικλή τα δώδεκα γραμμάρια φούντας σε μια μικρή τσέπη της τσάντας. Έκανε ένα γρήγορο ντουζ, ντύθηκε, ήπιε το μονοφυλλάκι που είχε στρίψει το πρωί και χωρίς άλλη καθυστέρηση ξεκίνησε για το σπίτι του Τζιβάνα. Πέντε λεπτά αφού έφυγε βέβαια συνειδητοποίησε πως είχε ξεχάσει το mp3 του – αυτό που είχε χάσει για χρόνια ολόκληρα και είχε βρει εντελώς τυχαία σε ένα συρτάρι της κουζίνας πριν δυο μήνες – και γύρισε για να το πάρει.

Το ταξίδι είχε προκύψει κάπως ξαφνικά, μόλις χτες είχε πάρει τηλέφωνο ο Τζιβάνας το φίλο του για να του πει πως θα πήγαινε σε ένα νησί – το όνομα δεν το θυμόταν – με τον Ιωνάθαν και πως αν ήθελε μπορούσε να έρθει κι αυτός. Ο Χουίτης αρχικά ψιλοξενέρωσε, ετοιμαζόταν για μια μέρα τρελής χασισοποτείας μέσα στην εβδομάδα μα το ταξίδι αυτό του τα χαλούσε όλα, μα σύντομα πείστηκε όταν σκέφτηκε πως θα ήταν μια καλή ευκαιρία να τα ξαναβρεί με τον παλιό του φίλο και να γνωρίσει καλύτερα τον παλαβό τον Ιωνάθαν. Και βοήθησε και το ότι ο Τζιβάνας θα έφερνε καμιά δεκαριά τζι μαροκινού χασίς… Και τέλος πάντων, δε θα του έκανε και τόσο κακό μια βδομάδα μακριά απ’ το σπίτι του. Είχε πάνω από ένα χρόνο να φύγει απ’ τη πόλη για να πάει κάπου να ξεκουραστεί, και στην τελική ήταν κατακαλόκαιρο και πλησίαζε ο καύσωνας, η σκατούπολη θα γινόταν ανυπόφορη. Όχι, όχι, δεν υπήρχε αμφιβολία, ο Χουίτης έκανε την καλύτερη επιλογή!

Και χωρίς να το καταλάβει, χαμμένος μέσα σε σκέψεις που έρχονταν και εξαφανίζονταν στο χάος του μυαλού του, έφτασε στο σπίτι του Τζιβάνα. Χτύπησε το κουδούνι και μέσα απ’ την πόρτα εμφανίστηκε ο παλιός του φίλος, λέγοντας του να περιμένει στον καναπέ όσο εκείνος θα έφτιαχνε το σακίδιο του. Εκεί καθόταν και ο Ιωνάθαν, απορροφημένος στο να μην κάνει τίποτα, απλά κοιτούσε τον καπνό απ’ το στριφτό τσιγάρο του. Ο κύριος Χουίτης τον πλησίασε αργά και τον χαιρέτησε, κι ο Ιωνάθαν ανταπέδωσε το χαιρετισμό και ξεκίνησε να αναλύει την προέλευση και την σημασία του χαιρετισμού στις ανθρώπινες κοινωνίες, μα, ευτυχώς για τον Χουίτη, ο Τζιβάνας τον διέκοψε γρήγορα. Ήταν ώρα να φύγουν.

Μπήκαν στο αυτοκίνητο του Τζιβάνα για να πάνε στο λιμάνι και ο Ιωνάθαν, αν και ένιωθε κάπως άβολα λόγω του ότι είχαν σταφ πάνω τους, εξήγησε κάτι για τα ψυχεδελικά ναρκωτικά, κάτι που ο κύριος Χουίτης δεν κατάλαβε, μα ούτε και προσπάθησε να καταλάβει, δεν τον ενδιέφεραν καθόλου τα ψυχεδελικά ναρκωτικά στο κάτω κάτω. Φτάνοντας στο λιμάνι ο περίεργος μακρυμάλλης φάνηκε να αγχώνεται πολύ όταν αντίκρυσε τους ψαρόμπατσους  που στέκανε αγέρωχοι στην αποβάθρα. Σκούπισε τον ιδρώτα του και ρώτησε τους άλλους δύο αν είχαν κρύψει καλά το σταφ. Ο Τζιβάνας τον καθησύχασε και του έδωσε το εισιτήριο του. Σε λίγα λεπτά οι τρεις τους είχαν μπει στο βαπόρι και άραζαν στο κατάστρωμα, και όλα φαίνονταν να πηγαίνουν καλά, ο καιρός ήταν δροσερός, ο Ιωνάθαν είχε ηρεμίσει και δε μιλούσε καθόλου και ο Χουίτης ένιωθε χαρούμενος ενώ χάζευε τις γκόμενες που κάθονταν λίγο πιο πέρα.

Μέχρι που έφτασε και η πολυαναμενόμενη ώρα του joint. Ο Τζιβάνας έβγαλε διακριτικά απ’ την τσέπη του το καλοστριμμένο δίφυλλο, μα λίγο πριν το σκάσει πετάχτηκε απ’ το πουθενά ο Ιωνάθαν που φαινόταν φρικαρισμένος και ήταν άσπρος σαν πανί. Άρπαξε γρήγορα το γάρο απ’ το χέρι του Τζιβάνα και ψιθύρισε δυνατά: «Όχι εδώ ρε, το μέρος είναι γεμάτο μπάτσους…» «Πας καλά ρε;» ρώτησε εκνευρισμένος ο Χουίτης. «Που στον πούτσο είδες τους μπάτσους; Φέρε ρε Τζιβάνα το τσιγαριλίκι να το πιούμε να τελειώνουμε.» Ο Τζιβάνας ζήτησε ήρεμα το δίφυλλο απ’ τον Ιωνάθαν και του είπε πως δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος, αλλά αν φοβόταν μπορούσε να μην πιεί. Κι έτσι έκανε. Έμεινε φρικαρισμένος στη θέση του, έκοβε κίνηση και κάθε τρεις και λίγο έλεγε: «Αυτός πρέπει να ναι ασφαλίτης.» Ο κύριος Χουίτης με το ζόρι συγκρατούσε τα νεύρα του και ακόμα κι ο Τζιβάνας φαινόταν κάπως εκνευρισμένος. Αλλά τέλος πάντων, το γάρο πιώθηκε, οι φίλοι ηρέμισαν και το πλοίο πλησίαζε στο νησί.

Μετά από λίγο φτάσανε, μπήκανε στο αμάξι και ο Ιωνάθαν τους οδήγησε στην πιο απόκρυφη παραλία, δεν υπήρχε κανένας. «Που είναι οι γκόμενες;» ρώτησε απογοητευμένος ο Χουίτης μόλις είδε το μέρος. «Στο μυαλό σου,» απάντησε χωρίς να σταματήσει να προχωράει ο μακρυμάλλης. «Και καλά θα κάνεις να τις βγάλεις κι από κει, γιατί εδώ ήρθαμε για πνευματικό ταξίδι,» συμπλήρωσε. Ο κύριος Χουίτης δε μίλησε, μόνο κοίταξε τον Τζιβάνα που φαινόταν να συμφωνεί με τον περίεργο φίλο του. Έστησαν στα γρήγορα τη σκηνή, ο Ιωνάθαν έπεσε να κοιμηθεί και ο Χουίτης προσπάθησε να πείσει τον Τζιβάνα να πάνε για λίγο στην πόλη να βρούνε κανα γκομενάκι, κι αν και ο Τζιβάνας φαινόταν να ψιλοψήνεται αρχικά, τελικά κατέληξαν να στρίβουν το πρώτο δίφυλλο του νησιού. Ξύπνησαν τον Ιωνάθαν και το ήπιαν.

«Έχεις σκεφτεί ποτέ την υπερβατικότητα ως δρόμο για τη φώτιση;» ρώτησε ο περίεργος νέος τον Χουίτη, που αν και δεν κατάλαβε καλά την ερώτηση απάντησε λέγοντας: «Μπα, δεν το σκέφτομαι και πολύ…» Ο Ιωνάθαν κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι του και συνέχισε. «Καταλαβαίνω… Άμα όμως είχες την ευκαιρία να μάθεις ένα κομμάτι της αλήθειας; Τι θα έκανες τότε; Θα ήθελες να το μάθεις;» Ο κύριος Χουίτης κάθισε λίγο σκεπτικός και τελικά απάντησε: «Φαντάζομαι ναι, γιατί όχι;» Ο Ιωνάθαν κοίταξε τον Τζιβάνα και ο τελευταίος είπε: «Ε τότε θα το μάθεις!» Ο Χουίτης δεν είχε καταλάβει τίποτα, μέχρι που ο Ιωνάθαν έβγαλε απ’ την τσάντα του ένα μικρό βιβλίο και μέσα απ’ τις τελευταίες σελίδες έβγαλε μια καρτέλα με μικρά πολύχρωμα χαρτάκια. Ο Χουίτης πετάχτηκε τρομαγμένος. «Τι είν’ αυτά ρε μαλάκες;» ρώτησε, μα ήξερε ήδη τι ήταν… «LSD είναι,» είπε ο Τζιβάνας. Ο Χουίτης είχε φρικάρει, είχε σταθεί όρθιος και κοίταζε επίμονα τα χαρτάκια, έχοντας τον τρόμο ζωγραφισμένο στο προσωπό του. «Έγινες τζάνκι ρε μαλακά;» είπε μετά από λίγο. Ο Ιωνάθαν βάλθηκε να εξηγήσει: «Το LSD δεν είναι ναρκωτικό, είναι το εισιτήριο για μια νέα πραγματικότητα, μια πραγματικότα πιο πραγματική απ’ την καθημερινή και για έναν νέο τρόπο αντίληψης και κατανόησης των πραγμάτων.» Ο Χουίτης δε φαινόταν να έχει ηρεμίσει καθόλου απ’ τα λόγια αυτά. Ο Τζιβάνας συμπλήρωσε: «Ρε φίλε, τι έχεις να φοβηθείς; Αφού το τριπάκι δεν είναι καθόλου τοξικό, το έχουν αποδείξει και επιστήμονες.» «Ναι ρε φίλε, το ξέρω, το χω διαβάσει αυτό, αλλά λένε ότι μπορεί να σε τρελάνει αυτή η μαλακία, μπορεί να φρικάρεις τη ζωή σου και ακόμα και να πέσεις από κανα μπαλκόνι. Δεν ψήνομαι,» είπε ο Χουίτης, φρικαρισμένος ακόμα. «Αυτά είναι μαλακίες,» απάντησε ο παλιός του φίλος, «αυτά είναι για να φοβίζουνε τον κόσμο. Δεν παίζει να σου αφήσει ψυχολογικά, και δεν παίζει και να φρικάρεις και να αυτοκτονήσεις, στο εγγυώμαι εγώ.» Ο Χουίτης άρχισε να το σκέφτεται. «Δεν ξέρω ρε φίλε,» είπε, «έχω ακούσει πολλά. Όντως δεν παίζει να έχω πρόβλημα;» «Κανένα πρόβλημα ρε, μη φρικάρεις, αυτά είναι μαλακίες,» απάντησε ικανοποιημένος ο Τζιβάνας και συμπλήρωσε: «Εμείς θα τα φάμε απόψε. Εγώ σου λέω να φας κι εσύ, αλλά αν δε θες οκ, κομπλέ…» Ακολούθησαν λίγα λεπτά σιωπής, και τελικά ο Χουίτης είπε: «Δεν ξέρω ρε, θα το σκεφτώ και θα σου πω το βράδι.» «Όπως θες,» είπε τελικά ο φίλος του και άρχισε να στρίβει ένα τσιγαριλίκι.

Τέλος πάντων, το βράδι έφτασε και οι τρεις φίλοι μαζεύτηκαν γύρω απ’ τη φωτιά, ο Τζιβάνας και ο Ιωνάθαν βγάλαν τα mp3 και τα χαρτάκια τους – από τέσσερα ο καθένας – και ο Χουίτης κάθισε σιωπηλός, περίμενε να τον ρωτήσουν τι αποφάσισε. «Λοιπόν;» ρώτησε τελικά ο Τζιβάνας. «Λοιπόν, θα φάω ένα,» είπε αποφασιστικά ο φίλος του. Οι άλλοι δύο χαμογέλασαν, φάγανε τα χαρτάκια τους και δώσανε στο Χουίτη το δικό του. Εκείνος το επεξεργάστηκε για λίγη ώρα και το ακούμπησε δειλά στη γλώσσα του, όπου το άφησε μέχρι να λιώσει. Το ταξίδι ξεκινούσε…

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Ο Χουίτης… ταξιδεύει – Μέρος Α’”

  1. giorgos Νοέμβριος 6, 2012 στις 10:03 πμ #

    sinexise to filaraki gamai auti i istoria poli me kavloase

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: